Onlangs is er een rapport verschenen over rood staan bij de banken. Het rapport is uitgebracht door de Autoriteit Consument en Markt (ACM). Het onderzoek is uitgevoerd op verzoek van de minister van Financiën.
Doel van het onderzoek was om na te gaan of het beperkte aantal verstrekkers van debetfaciliteiten misbruik maakt van de markt, en of er aanvullende regels nodig zijn om de markt beter te laten functioneren. Dat rood staan een dure vorm van geld lenen is, is bekend. Maar misbruik door de aanbieders?
Belangrijkste conclusies
Wij hebben het rapport helemaal doorgenomen. De belangrijkste conclusies zijn dat er geen sprake is van marktmisbruik door de aanbieders en dat de kosten van rood staan bij de bank transparant worden weergegeven. De tarieven zijn weliswaar hoog, maar in vergelijking met de landen om ons heen valt het nog wel mee. Het is in ieder geval prettig dat de banken transparant zijn over de kosten van de dienstverlening. Ongeveer twee jaar geleden was dat nog niet zo.
Moeten banken de tarieven voor rood staan niet verlagen?
Volgens het onderzoek is dat niet nodig. De kosten zijn hoog, en er zijn goedkopere vormen van lenen, zoals een regulier doorlopend krediet of een persoonlijke lening.
Toch wordt een verlaging van de tarieven niet wenselijk gevonden. Na het lezen van het rapport lijkt het erop dat de markt goed in balans is. Hieronder lichten we dat toe met twee scenario’s uit het rapport.
Verlaging tarieven bij rood staan
Een verlaging van de tarieven voor rood staan kan twee gevolgen hebben:
- Bij lagere tarieven ontvangen de banken minder geld. Zij willen die inkomsten zeer waarschijnlijk compenseren en berekenen de misgelopen inkomsten door aan andere consumenten, waardoor bankdiensten duurder kunnen worden.
- Bij een verlaging gaan de banken ook de acceptatienormen verscherpen. De kans is dan groot dat je op zoek gaat naar een andere lening. Omdat doorlopende kredieten en persoonlijke leningen al strengere voorwaarden hebben, blijft dan alleen het onwenselijke flitskrediet over. Ook dat is een negatief gevolg van lagere tarieven.
Door de hoge rente op debetstanden op de betaalrekening en de lage rente op ‘gewone’ kredieten is er nu juist een goede balans in de markt. Rood staan is een dure vorm van geld lenen, maar wel een die voor meer mensen beschikbaar is.
